Cumhurbaşkanı Erdoğan, Sezai Karakoç’u andı
![](https://mazidagi-ajans.com.tr/wp-content/uploads/2023/11/cumhurbaskani-erdogan-sezai-karakocu-andi-avwcAgzf.webp)
‘Diriliş şairi’ Sezai Karakoç’un ölümünün üzerinden 2 yıl geçti…
Hayatı boyunca İslam aleminin dirilişini amaç edinen ve “diriliş” kavramı etrafında güçlü bir bilinç oluşturmaya çalışan şair, yazar ve düşünür Sezai Karakoç, yazılarıyla gönüllerimize kazındı.
Cumhurbaşkanı Erdoğan anıldı
Recep Tayyip Erdoğan, Sezai Karakoç’u sosyal medya hesabından paylaştı.
“Edebiyatımızın müstesna adı”
Cumhurbaşkanı Erdoğan, paylaşımında şunları söyledi: “Edebiyatımızın müstesna ismi, büyük mütefekkir ve şair Sezai Karakoç’u ebedî dünyaya vefatının yıl dönümünde rahmetle anıyorum.”dedi.
Sezai Karakoç
Tam adı Ahmet Sezai Karakoç olan edebiyat ustası, Kafkasya cephesinde savaşırken Ruslara esir düşen tüccar Yasin Beyefendi ile Emine Hanım’ın oğlu olarak 22 Ocak 1933’te Diyarbakır Ergani’de dünyaya geldi. Birinci Dünya Savaşı.
Çocukluğunu Ergani, Maden ve Piran (Dicle)’da geçiren Karakoç, ilkokulu 1944’te Ergani’de tamamladı. Şair, bedelsiz okuduğu Maraş Ortaokulu’ndan 1947’de mezun oldu ve 1947’de Gaziantep Lisesi’nden mezun oldu. 1950.
Okumaya olan ilgisi küçük yaşlarda başladı.
Sezai Karakoç, ilkokulda Battal Gazi kitapları Ahmediye ve Muhammediye’yi, ortaokulda ise Namık Kemal, Ziya Paşa, Tevfik Fikret ve Ziya Gökalp’in eserlerini okuyup dinledi.
Yazdığı kitaplarla, şiirleriyle ve 20. yüzyıl İslamcılığının niyet ve hareketiyle kurduğu partiyle farklı bir yere sahip olan Karakoç, lise yıllarında büyük bir okumaya merakı vardı ve Batı klasiklerini incelemeye başladı.
Mütefekkir Karakoç, Necip Fazıl Kısakürek’in çıkardığı Büyük Doğu dergisinin tutkulu bir okuyucusu oldu. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi (SBF) sınav sonuçlarını beklerken Necip Fazıl’la buluşmaya giden Karakoç, Kısakürek’le tanıştıktan sonra da bir daha ayrılmadı. 1950’li yıllarda Büyük Doğu’nun sanat ve edebiyat sayfalarını yöneten Karakoç, 1955 yılında üniversitenin maliye bölümünden mezun oldu.
1955 yılında Maliye Bakanlığı’nda Hazine Genel Müdürlüğü Dış Harcamalar Dengesi bölümünde göreve başlayan edebiyatçı, sınavı kazanarak 11 Ocak 1956’da maliye müfettiş yardımcısı oldu. Karakoç, İstanbul’a gelir kontrolörü olarak atandı. 1959 yılında görevi gereği ülkenin birçok yerini görme fırsatı buldu.
Usta edebiyatçı, askerliğini 1960-1961 yıllarında Ankara ve Ağrı’da yaptı.
İlk yazıları Büyük Doğu’da yayımlandı.
İlk yazılarını 1950’li yıllarda Büyük Doğu’da yayınlayan Karakoç, 1963’ten itibaren Yeni İstanbul gazetesinde “Karakoç” imzasıyla günlük yazılar yazdı.
Diriliş dergisinden önce ve derginin yayın hayatına son verdiği dönemde A Magazine, Akpınar, Büyük Doğu, Düşünen Adam, Hilal, Hisar, İslam Kanısı, Mülkiye, Papyrus, Pazar Postası, Özet gibi dergilerde yazı ve şiirleri yayımlandı. , Şiir Sanatı, Türk Dili, Türk Yurdu. .
“Mona Rosa” şiiriyle okurların kalbini kazandı
Türk edebiyatının en sevilen şiirleri arasında yer alan “Mona Rosa” şiiriyle okurların kalbini kazanan Karakoç, “Sürgün Ülkesinden Başkentlerin Başkentine” şiirini çok sevdiği İstanbul’da yazdı. çok fazla.
Şiirlerinde, makalelerinde, dergilerinde ve kitaplarında ortaya koyduğu dünyayı hayata geçirmek için 1990 yılında Diriliş Partisi’ni kurdu. Karakoç 7 yıl partinin genel başkanlığını yaptı. Diriliş Partisi 19 Mart 1997’de kapatıldı.
Çalışmalarıyla Müslümanların uyanışına katkıda bulundu
Yazarlık hayatı boyunca dünya savaşlarından mağlup çıkan İslam aleminin yeniden ihyasını hedef alan ve “diriliş” kavramı etrafında güçlü bir bilinç oluşturmaya çalışan düşünür Karakoç, eserleriyle dünya Müslümanlarını uyandırmayı hedeflemiştir.
Düşünce dünyasını sistemleştiren diriliş kavramını ilk kez 1954 yılında kullanan Karakoç’un, Kurtuluş Savaşlarını konu alan “Birlenin Basübadelmevti” yazısına yer veren ilk dergi girişimi Yeni Ay, Tunus ve Cezayir’de ise savcılığın izin vermemesi nedeniyle dağıtıma çıkamadan el konuldu.
Sezai Karakoç ikinci dergi denemesini üniversite son sınıftayken iki sayı çıkan Şiir Sanatı dergisiyle yaptı. Dergide Garip akımının sadeleştirdiği şiir ortamına lirizm aşılayan Karakoç’un yanı sıra Cemal Süreya, Gülten Akın, Orhan Duru, Muzaffer Erdost, Rami Ayas, Seyfettin Başçıllar, Erdal Öz, Nuri Pakdil, Güner Başar, Nahit Güçlü yer alıyor. , Baha Galip Tunalıgil, Abdullah. Rıza Ergüven ve Şahinkaya Dil’in şiirlerine yer verildi.
Diriliş dergisiyle bir neslin fikir dünyasını şekillendirdi.
Yayınlandığı yıllarda içerdiği yazılar nedeniyle defalarca kapatılan ve el konulan Diriliş dergisi, İslami düşünce ve siyasetin şekillendiği bir yayın olmasının yanı sıra edebiyat ve sanat dergisi haline geldi.
Karakoç, Diriliş Dergisi’nin ilk sayısını 1960 yılında çıkardı. Gazete formatında da yayımlanan Diriliş Dergisi’ni 1992 yılına kadar aralıklı olarak çıkarmaya devam etti. Dergide İslam klasiklerinden çeviriler ile çağdaş İslam düşünür ve yazarlarının eserlerine yer verildi. Ayrıca Batı klasiklerinden ve çağdaş Batı edebiyatı ve düşüncesinden pek çok metnin tercümeleri yayımlanmıştır.
Dergide Seyyid Kutub, Malik bin Nebi, Muhammed Hamidullah, Malcolm, Firdevsi, Aziz Mahmut Hüdayi’nin eserleri tercüme edilirken.
Doğu düşüncesi ve edebiyatının yanı sıra Batı düşüncesine de açık olan Diriliş’te, Kierkegaard, Heidegger, Rene Guenon, Erich Fromm, Goethe, Rimbaud, Rilke, Ezra Pound, Virginia Wolf ve Faulkner’ın da aralarında bulunduğu pek çok edebiyatçının yazı ve şiirleri yer alıyor. okuyucuya sunuldu.
Sezai Karakoç, yazarlık hayatı boyunca kendi isminin yanı sıra, Mehmet Leventoğlu, Zülküf Canyüce, Sait Yeni, M. Cemil, Mehmet Yasin, M. Yasin, Mehmet Yasinoğlu, Zafer Karip, MBY, SK, SY, ML gibi isimleri de yazdı. , MY, MS Karakoç, Mehmet C. Güneş takma adlarını kullanmıştır.
Birçok ödüle layık görüldü
Edebiyat ustası, 1968’de “MTTB Ulusal Hizmet Ödülü”nü, 1970’te sürgündeki Macar yazarların takdir ve şükran nişanesi olarak “Gümüş Özgürlük Madalyası”nı, 1982’de “Türkiye Yazarlar Birliği Öykü Ödülü”nü, 1982’de “Türk Yazarlar Birliği Öykü Ödülü”nü, 1988’de “Üstün Hizmet Ödülü”, 1991’de 22. Dünya Şairler Kongresi’nde “Dünya Sanat ve Kültür Akademisi Ödülü”ne layık görüldü.
Diyarbakır’da bir bulvara adını veren Karakoç, kendi deyimiyle “dünya sürgünü”nü 16 Kasım 2021’de İstanbul’daki evinde tamamladı. Karakoç’un naaşı, şiirine de yer verdiği Şehzadebaşı Camisi Mezarlığı’na defnedildi “Yerleşecek yer aramamak, güneş doğmadan Şehzadebaşı’nda caminin avlusunda soğuk bir taşın üzerine oturmak” sözüyle “Şehzadebaşı’nda Gün Doğmadan”.
Karakoç’un şiirleri Büyük Doğu, Hisar (1951-54), Mülkiye (1952-53), İstanbul (1953-57), Şiir Sanatı (1955), Atılım (1955), Pazar Postası (1957-58), Türk Yurdu (1959)’dur. ). ), Hür Kelam (1961), Soyut (1965), Hilal (1965) ve Diriliş (1960-92) dergilerinde yayımlandı.
Sezai Karakoç’un eserleri
Şiir:
Körfez (1959), Şahdamar (1962), Kırk Saat Hızla (1967), Sesler (1968), Taha’nın Kitabı (1968), Gül Muştusu (1969), Şiirler I (Kırk Saat Hızla) (1974), Şiirler II ( Taha’nın Kitabı, Gül Muştusu) (1974), Şiirler III (Körfez, Şah Damarı, Sesler) (1974), Şiirler IV (Zamana Adanmış Sözler) (1975), Şiirler V (Ayinler) (1977), Şiirler VI (Leyla Mecnun’la birlikte) (1980), Şiir VII (Ateş Dansı) (1987), Şiir VIII (Kader Saati) (1989), Şiir IX (Monna Rosa) (1998), Gün Doğmadan Önce (Bütün Şiirleri) (2000) ).
Hikaye:
Hikayeler I (Meydan Ortaya Çıktığında) (1978), Kıssalar II (Portreler) (1982).
İnceleme-Araştırma:
Yunus Emre (1965), Mehmet Akif (1968), Mevlana (1996).
Eleştiri:
Edebiyat Yazıları I (1982), Edebiyat Yazıları II (1986), Edebiyat Yazıları III (1996).
Tiyatro:
Oyunlar I (1982), Armağan (1997)
Düşünce:
İslam’ın Dirilişi (1967), İslam Toplumunun Ekonomik Yapısı (1967), Diriliş Etrafında (1967), Yazılar (1967), İslam (1967), Kıyamet Aşısı (1968), Mağara ve Nur (1969) ), Tanrı ve İnsanlığa İnanç (1970), Ölümden Sonra Diriliş (1970), Ruhun Dirilişi (1974), Çağ ve İlham I (1974), Kayıp Cennet (1976), İnsanlığın Dirilişi (1976), İnanç İnancı Diriliş Kuşağı (1976), Çağ ve İlham II (1977), Gündönümü (1977), Çağ ve İlham III (1980), Makamda (1980), Diriliş Muştusu (1980), Çağ ve İlham IV (1986), Kanılar I (1986) ), Fizik Ötesi Açısından Ufuklar ve Ötesi I (1995), Fizik Ötesi Açısından Ufuklar ve Ötesi II (1995), Fizik Ötesi Açısından Ufuklar ve Ötesi III (1995), Yapı Taşları ve Kaderimizin Daveti I (1996), Yapı Taşları ve Şansımızın Daveti II (1996), Unutmak ve Hatırlamak (1996), Varoluş Savaşı (1997), Görüşler II (Kurumlar) (1997), Samanyolu’nda Ziyafet (2004).
Günlük Makaleler:
I. Sütun (1967), Farklılıklar (1967), II. Sütun (1969), Sur (1975), Günün Saati (1986).
Tercüme:
Batı Şiirinden (Şiir) (1976), Şiir Anıtlarından (Şiir) (1976), Çağdaş Batı Görüşünden (1997), Hediye (Fuzûli’nin Hadîkat’üs-Suadâ’sından uyarlama) (1997).